Toprağın, dumanın ve emeğin iç içe geçtiği bu sahne, odun kömürü yapımının kadim ritüelini anlatıyor. Dağ eteklerinde, sabırla dizilen meşe kütükleri toprakla örtülür; hava almadan, yavaş yavaş yanmaya bırakılır. Günler süren bu sessiz bekleyişte duman, toprağın içinden süzülerek göğe yükselir — ateşin ve sabrın ortak diliyle. Her kürek darbesi, geçmişten bugüne taşınan bir zanaatin izi gibidir. Bu iş, yalnızca kömür değil, toprağın kalbinden alınan kara bir ekmeği üretmektir.
Foto: Şeyhmus Çakırtaş
Editör Hakkında
