Bölgede yapılan aramalar sonrasında, 5 kişinin cesedine daha ulaşıldı.

Matruh Başsavcılığının, 17 düzensiz göçmen üzerinde yaptığı muayene ve soruşturmanın ardından 7'sinin Mısır uyruklu olduğu bildirildi.

İncelemeler, göçmenleri taşıyan botun Libya'nın doğu sahillerinden denize açıldığını ortaya koydu.

Mısır makamlarından henüz konuya ilişkin resmî açıklama yapılmadı.

"Demre İlçemiz Beymelek Mahallesi açıklarında 9 Mart günü saat: 06.00 sıralarında içlerinde kadın ve çocukların da bulunduğu Afganistan uyruklu düzensiz göçmenlere ait bot tespit edilmiştir.

Sahil Güvenlik ekiplerinin dur ihtarına uymayarak kaçmaya çalışan bot, yaptığı yüksek süratli manevralar nedeniyle Sahil Güvenlik teknesine temas etmiş ve göçmenlerden bir kısmı denize düşmüştür. Botta kalan düzensiz göçmenlerden bir kısmı ise acil tıbbi müdahaleye ihtiyaç duyacak şekilde kıyıya ulaşmıştır.

Sahile ulaşan 14 düzensiz göçmen Jandarma ekiplerimizce yakalanmış ve 7 göçmen ise Sahil Güvenlik ekiplerimiz tarafından denizden sağ olarak kurtarılmış olup ilk yardım ekipleri tarafından ilk müdahaleleri yapılmıştır. Bahse konu olayda maalesef denize düşerek hayatını kaybeden 14 kişinin cansız bedenine ulaşılmıştır.

Sahil Güvenlik Komutanlığımız ile Jandarma Komutanlığımıza bağlı ekipler karadan, denizden ve havadan arama kurtarma çalışmalarını sürdürmektedir.

Olayla ilgili Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından adli, Valiliğimiz tarafından idari tahkikat başlatılmıştır."

Almanya’nın Oberhausen kentindeki Rudolf Weber-Arena’da yaklaşık 13 bin seyirci önünde gerçekleşen karşılaşmada Kabayel, üçüncü rauntta teknik nakavtla galibiyete ulaştı. Bu sonuçla profesyonel kariyerindeki 27’nci galibiyetini alan Kabayel, 19’uncu nakavt zaferine imza attı.

Kabayel, bugüne kadar Avrupa ve kıtasal düzeyde birçok şampiyonluk kazandı. Daha önce EBU Avrupa Ağır Sıklet Şampiyonluğu’nu üç kez koruyan sporcu, 2024 ve 2025 yıllarında aldığı galibiyetlerle WBC sıralamasında üst basamaklara yükseldi.

Ring Dergisi tarafından dünyanın en iyi ağır sıklet boksörleri arasında gösterilen Kabayel, kariyerini Almanya’da sürdürürken uluslararası arenadaki başarılarıyla dikkat çekmeye devam ediyor.

Agit Kabayel kimdir?

Agit Kabayel, 23 Eylül 1992’de Almanya’nın Leverkusen kentinde doğdu. Kürt olan Kabayel’in ailesi aslen Türkiye’nin Kahramanmaraş ilinin Pazarcık ilçesindendir. Ailesi 1990’lı yılların sonlarında Almanya’nın Bochum-Wattenscheid bölgesine taşındı. Kabayel, çocukluk ve gençlik yıllarını burada geçirdi.

Spora futbolla başlayan Kabayel, ilerleyen yıllarda boksa yöneldi. Profesyonel boks kariyerine 23 Haziran 2011’de, 18 yaşındayken Wuppertal’da çıktı. Kısa sürede aldığı galibiyetlerle dikkat çeken Kabayel, dokuz maçlık yenilmezlik serisinin ardından 2014 yılında WBC Akdeniz Şampiyonluğu’nu kazandı.

2017 yılında EBU Avrupa Ağır Sıklet Şampiyonu olan Kabayel, bu unvanı farklı rakiplere karşı başarıyla korudu. Kariyerinde Avrupa, kıtasal ve uluslararası birçok kemer elde eden sporcu, 2019 yılında ESPN ile promosyon anlaşması imzalayan ilk Alman boksör oldu.

2024 ve 2025 yıllarında aldığı kritik galibiyetlerle WBC sıralamasında yükselen Kabayel, Şubat 2025’te Zhang Zhilei’yi mağlup ederek WBC geçici dünya ağır sıklet şampiyonu unvanını kazandı. Ring Dergisi tarafından dünyanın en iyi ağır sıklet boksörleri arasında gösterilen Kabayel, kariyerini Almanya’da sürdürmektedir.

Karşlaşmayı izlemek için TIKLAYIN

İzmir'in Dikili ilçesi açıklarında göçmenleri taşıyan lastik bot şiddetli rüzgar nedeniyle alabora oldu. İlk belirlemelere göre 45 kişinin bulunduğu botta 1 kişi yaşamı yitirdi, 37 kişi sağ olarak kurtarıldı. Kaybolan 7 kişiyi arama kurtarma çalışmalarının devam ettiği belirtildi.

BM raportörü, Sudan hükümetinin kontrolündeki Cezire, Hartum, Kızıldeniz ve Kuzey eyaletlerini kapsayan ve 9 günü aşmayan saha ziyaretleri sırasında, çok sayıda kadın ve kız çocuğunun anlattığı sarsıcı hikâyeleri dinlediğini aktardı. Salim, bu tanıklıkların bireysel vakalarla sınırlı olmadığını, toplumun tamamını hedef alan bilinçli bir yıkım politikasına işaret ettiğini söyledi.

Cinsel şiddetin yalnızca kadınları hedef almadığını ifade eden Salim, "Kadınlar doğrudan mağdur ediliyor, ancak erkekler de aile fertlerine yönelik bu saldırılara zorla tanıklık ettirilerek kırılıyor. Erkekler, sevdiklerini koruyamadıkları için çaresizlikten ağlıyor" dedi. Bu durumun, Sudan toplumunun sosyal dokusunu parçalamayı amaçlayan bir savaş yöntemi olduğuna dikkat çekti.

Salim, özellikle Darfur'un El-Faşir kenti ve çevresinden gelen kadınların, yaşadıklarını BM kurumlarına anlatmaktan çekindiklerini belirterek, bunun temel nedeninin toplumsal damgalanma korkusu olduğunu dile getirdi. Bu korkunun, mağdurların yaşadığı travmayı daha da derinleştirdiğini vurguladı.

BM raportörü ayrıca "ekonomik şiddet" boyutuna da dikkat çekti. Evlerin yağmalanması, mahsullerin ve altının çalınması, altyapının bilinçli şekilde yok edilmesi gibi uygulamaların rastlantısal değil, planlı bir yıkımın parçası olduğunu söyledi.

Uluslararası toplumun Sudan'a yönelik insani yardımda ciddi bir yetersizlik içinde olduğunu belirten Salim, mevcut insani yardım planının yalnızca yüzde 38 oranında finanse edildiğini açıkladı. Oysa ülkede 30 milyon insanın, yani nüfusun yarısının, acil yardıma muhtaç olduğunu vurguladı. Açlık, salgın hastalıklar ve yetersiz beslenmenin yaygınlaştığını, cinsel şiddet mağdurlarına yönelik sağlık hizmetlerinin ise neredeyse yok denecek düzeyde olduğunu ifade etti.

Salim, uluslararası topluma acil çağrıda bulunarak, çatışmaların derhal durdurulması için gerçek ve bağlayıcı bir baskı kurulmasını, bu "vahşi suçların" faillerinin ise yargı önüne çıkarılmasını istedi. Ayrıca insani yardımların bağımsız şekilde ulaştırılması, güvenli insani koridorların açılması ve Sudanlı kadınların olası barış müzakerelerinde mutlaka masada yer alması gerektiğini vurguladı.

BM raporlarına göre, Sudan'daki savaşta kadınlar ve kız çocukları en ağır bedeli ödüyor. Yalnızca Zemzem kampında 75'i kadın olmak üzere 104 cinsel şiddet vakası kayda geçti. Sudan Ulusal Soruşturma Komitesi ise farklı eyaletlerde 1392 toplu tecavüz ve zorunlu hamilelik vakası tespit edildiğini açıkladı. Ancak yetkililer, bu rakamların gerçek tablonun yalnızca yüzde 2'sini yansıttığını, mağdurların büyük çoğunluğunun korku nedeniyle susmayı tercih ettiğini belirtiyor.

Sudan Doktorlar Ağı ekipleri de El-Faşir'den kaçıp Tavila'ya ulaşan kız çocukları arasında sadece bir hafta içinde 32 tecavüz vakası kaydedildiğini bildirdi. Bu veriler, Sudan'da yaşanan insani felaketin boyutlarını bir kez daha gözler önüne seriyor.

BM verilerine göre sınır dışı edilenlerin yaklaşık yüzde 60’ı kadınlar ve çocuklar. İran ve Pakistan’ın yanı sıra Türkiye ve Tacikistan’dan da binlerce Afganın sınır dışı edildiği bildirildi.

Taliban yönetimi altında ağır risk

Zorla geri göndermeler, Taliban’ın insan haklarına yönelik ihlallerini artırdığı, özellikle kadınlar, kız çocukları, eski kamu çalışanları ve muhalifler açısından ciddi risklerin bulunduğu bir dönemde gerçekleşiyor. BM’ye göre Afganistan’da 22 milyondan fazla kişi, yani nüfusun neredeyse yarısı, acil insani yardıma ihtiyaç duyuyor.

Uluslararası Af Örgütü Güney Asya Bölgesel Direktörü Smriti Singh, yaptığı açıklamada şu ifadeleri kullandı:

“Taliban’ın kapsamlı biçimde belgelenmiş insan hakları ihlallerine rağmen, İran, Pakistan, Türkiye, Tacikistan, Almanya ve Avusturya gibi birçok devlet, Afganları kadınlara, kız çocuklarına ve muhalif seslere yönelik ihlallerin sistematik olduğu bir ülkeye zorla geri gönderiyor. Bu, uluslararası hukukun bağlayıcı bir ilkesi olan geri göndermeme ilkesinin açık ihlalidir.”

Avrupa’da da geri gönderme baskısı arttı

BM ve insan hakları örgütleri, Avrupa ülkelerinde de Afganların zorla geri gönderilmesine yönelik girişimlerin arttığına dikkat çekiyor. Basına yansıyan bilgilere göre Almanya ve Avusturya, Afganistan’daki fiili Taliban yetkilileriyle geri göndermelerin kolaylaştırılması için temaslarda bulundu.

Uluslararası hukuka göre, bir kişinin işkence, kötü muamele veya ağır insan hakları ihlalleri riski bulunan bir ülkeye zorla gönderilmesi yasak. Af Örgütü, Afganistan’daki mevcut koşulların bu riski açıkça ortaya koyduğunu vurguluyor.

Kadınlar ve eski kamu çalışanları hedefte

Taliban yönetimi altında kadınlar ve kız çocukları kamusal hayattan sistematik biçimde dışlanıyor. 12 yaşından sonra eğitim yasak, çalışma hakkı büyük ölçüde ortadan kaldırılmış durumda. Eski hükümet çalışanları, güvenlik güçleri mensupları, gazeteciler ve insan hakları savunucuları ise keyfi gözaltı, işkence ve yargısız infaz riskiyle karşı karşıya.

BM Afganistan Yardım Misyonu (UNAMA), Temmuz–Eylül 2025 arasında 21 keyfi gözaltı ve işkence vakası ile 14 eski güvenlik personelinin öldürüldüğünü belgeledi.

“Geri gönderildikten sonra saklanarak yaşıyoruz”

Af Örgütü’ne konuşan zorla geri gönderilenler, Afganistan’da sürekli korku içinde yaşadıklarını belirtiyor. Eski bir kamu çalışanı olan Şukufe*, “Evden çıkamıyoruz, çalışamıyoruz, kız çocukları okula gidemiyor. Tanınmaktan korktuğumuz için devlet kurumlarına bile yaklaşamıyoruz” sözleriyle durumu anlattı.

Borç, işsizlik ve yerinden edilme

BM Mülteciler Yüksek Komiserliği’ne (UNHCR) göre, Ağustos 2025 itibarıyla geri gönderilen Afganların yüzde 82’si, işsizlik, yerinden edilme ve temel ihtiyaçlarını karşılamak için aldıkları borçlar nedeniyle ağır bir ekonomik çıkmaz içinde.

Uluslararası Af Örgütü, devletlere Afganistan’a yönelik tüm zorla geri göndermeleri durdurma, sığınma prosedürlerine erişimi güvence altına alma ve geri göndermeme ilkesine saygı gösterme çağrısını yineledi.

Göçmen işçi sayısı 165 milyonun üzerinde

Prof. Dr. Ebulfez Süleymanlı, Uluslararası Göç Örgütü’nün verilerine göre dünya genelinde 281 milyon uluslararası göçmen bulunduğunu dile getirerek, “Bu rakam her geçen yıl artarak göçün küresel ve yapısal bir olguya dönüştüğünü göstermektedir. 2025 yılı itibarıyla dünya nüfusunun yaklaşık yüzde 4’ünün göçmenlerden oluşması beklenmektedir. Göçmen işçi sayısı ise 165 milyonun üzerindedir.” dedi.

Göç, yalnızca ekonomik nedenlerle olmuyor

Türkiye’nin, bu küresel sürecin önemli aktörlerinden biri olarak hem alıcı hem gönderici hem de transit ülke rolüyle kritik bir konumda yer aldığını kaydeden Prof. Dr. Ebulfez Süleymanlı, şöyle konuştu:

Göç, artık yalnızca ekonomik nedenlerle açıklanamayacak kadar karmaşık bir yapıya sahiptir. Silahlı çatışmalar, iç savaşlar, etnik ve mezhepsel gerilimler, bölgesel istikrarsızlıklar ve zorla yerinden edilmeler, günümüzde mülteci hareketlerinin en temel nedenleri arasına girmiştir. Özellikle Orta Doğu, Afrika ve Asya’daki çatışmalar, milyonlarca insanı hayatta kalmak için göçe zorlamakta; mülteci sayıları tarihsel rekorlar kırmaktadır. Bu tabloya rağmen ABD ve Avrupa ülkeleri her ne kadar daha güvenlikçi ve sınır odaklı göç politikaları benimsemiş görünse de mevcut demografik yapı ve iş gücü ihtiyacı bu ülkelerin göçmen kabulünü orta ve uzun vadede sürdürmek zorunda kalacağını göstermektedir.

Beyin göçü ülkelerin geleceğini doğrudan etkiliyor

Beyin göçü, son yıllarda küresel göç hareketleri içinde giderek daha belirleyici bir olgu haline gelmiştir. Gençler, özellikle eğitim, kariyer fırsatları ve yaşam kalitesi arayışıyla yurtdışına yönelmektedir. ABD, Kanada ve Avustralya gibi ülkeler, nitelikli iş gücünü çekmek için özel programlar ve teşvikler sunarken; gelişmekte olan ülkeler genç ve eğitimli nüfus kaybı riskiyle karşı karşıya kalmaktadır. Avrupa ve Kuzey Amerika ülkelerinde yaşlanan nüfus ve azalan doğurganlık oranları, güvenlik söylemlerine rağmen nitelikli göçmenlere olan yapısal ihtiyacı artırmaktadır. Beyin göçü artık sadece bireysel bir tercih değil, ülkelerin uzun vadeli kalkınma kapasitesini doğrudan etkileyen stratejik bir mesele haline gelmiştir. Türkiye bu bağlamda, bir yandan genç beyinlerini yurtdışına gönderen; diğer yandan soy, kültür ve inanç bağlarının bulunduğu ülkelerden göç alan bir ülke konumundadır. Bu gençlerin Türkiye’de nitelikli istihdam, akademik özgürlük ve girişimcilik imkânları bulabilmesi, beyin göçünü dengeleyici bir etki oluşturabilir.

Küresel göç yeni bir çağa girdi

Dünya genelinde, göçmenlerin sayısının hızla artmasının, bu kişilerin sosyal entegrasyonu, ekonomik katkıları ve insan hakları gibi konuları daha önemli hale getirdiğini belirten Prof. Dr. Ebulfez Süleymanlı, sözlerini şöyle tamamladı:

Beyin göçü, iklim göçü ve kadın göçü gibi kavramlar, geleceğin en önemli göç dinamikleri arasında yer almaktadır. Göçmenlerin daha insancıl ve verimli bir şekilde entegrasyonu hem göçmenler hem de misafir ülkeler için önemli fırsatlar yaratacaktır. Göç, artık sadece bir ekonomik hareketlilik değil, insan hakları, sosyal uyum ve toplumsal kalkınma ile doğrudan bağlantılı bir mesele olarak karşımıza çıkmaktadır. Türkiye’nin de bu süreçte, hem alıcı hem de verici ülke olarak, göçü sadece bir kriz meselesi değil, toplumsal dönüşüm süreci olarak ele alması, uzun vadeli stratejilerle yönetilmesini sağlamalıdır.

1 Ocak’tan itibaren geçici koruma kapsamındaki Suriyelilere sunulan ücretsiz sağlık hizmeti kaldırılacak. Sağlık hizmetlerinden yararlanmak isteyenler katkı payı ödeyecek. Güvenlik bürokrasisi, bu adımın geri dönüş sürecini teşvik edeceği görüşünde.

Ücretli sağlık hizmetinin ardından ikinci aşamada, Suriyelilerin geçici koruma statülerinin kademeli olarak sona erdirilmesi öngörülüyor. Statünün kaldırılmasıyla Türkiye’de kalmak isteyenlerin ikamet izni alması gerekecek. Ancak bu süreçte konut, iş, geçerli kira sözleşmesi, sağlık sigortası ve yeterli maddi imkân gibi sıkı şartlar aranacak.

Yetkililer, şartları karşılayamayanların ikamet izni alamayacağını, bu durumda geri dönüşün zorunlu hale geleceğini belirtiyor. Ayrıca Birleşmiş Milletler’den sağlanan fonların, ülkesine dönmek isteyen Suriyelilere maddi destek ve yol masrafları için kullanılacağı ifade ediliyor.

Yeni düzenlemelerin, önümüzdeki dönemde geri dönüşleri hızlandırması hedefleniyor.

Göç İdaresi Başkanlığı’nın 27 Kasım 2025 tarihli güncel raporuna göre, Türkiye’de Geçici Koruma statüsündeki Suriyeli sayısı yaklaşık 2 milyon 370 bine gerileyerek son dört yılın en düşük seviyesine indi. 2021’de 3 milyon 737 bin ile zirve yapan sayı, Suriye’de kısmen güvenlik ortamının oluşmasıyla birlikte düzenli biçimde düşüş gösteriyor.

Sınır illerinde gerileme daha sınırlı

Türkiye genelinde düşüş hızlanmasına rağmen sınır illerinde tablo daha dengeli ilerliyor:

Gaziantep: 333.255

Şanlıurfa: 197.270

Hatay: 153.700

Türkiye hâlâ dünyanın en büyük ev sahibi

Sayıdaki gerilemeye rağmen Türkiye, hâlâ dünyada en fazla Suriyeli mülteciye ev sahipliği yapan ülke konumunda bulunuyor. Suriye’deki siyasi dengelerin değişmesiyle geri dönüşlerin hızlanmasının, önümüzdeki süreçte tabloyu nasıl etkileyeceği ise merak ediliyor.

Komisyon, geri dönenlere geçici barınma, beslenme, su, tıbbi bakım ve ulaşım hizmetleri sağlıyor.

Çoğunluğu belgesiz göçmenlerden oluşan yaklaşık altı milyon Afgan mülteci şu anda yurt dışında yaşıyor ve bunların çoğu İran ve Pakistan'da bulunuyor.

Petro, sosyal medya platformu X üzerinden yaptığı paylaşımda “Karayip halklarının insan haklarının, uyuşturucu ile mücadeleyi aşması gerekir.” diyerek, Kolombiya ordusunun ABD güvenlik kurumlarıyla olan iletişim ve diğer anlaşmaları derhal sonlandırması gerektiğini bildirdi. Söz konusu karar, uzun yıllar boyunca uyuşturucu kaçakçılığına karşı birlikte hareket eden iki ülke arasındaki ilişkilere açık bir darbe oldu.

ABD’nin uluslararası sularda hız motorlu teknelere yaptığı saldırılar “yargısız infaz” benzeri uygulamalar olarak eleştiriliyor; resmi verilere göre Trump yönetimi döneminde en az 75 kişi bu tür operasyonlarda öldürüldü. Petro, bu yüzden ABD Başkanı Donald Trump hakkında savaş suçu soruşturması başlatılması gerektiğini savundu.

Öte yandan, bu gelişmelerin gölgesinde, gelişmiş ülkelerin –özellikle AB üyesi devletlerin– sığınmacı ve iltica politikaları açısından ciddi eleştirilerle karşılaştığı görülüyor. AB’nin ilk “Yıllık İltica ve Göç Raporu”nda, İspanya, İtalya, Yunanistan ve Kıbrıs gibi ülkelerin “göç baskısı altında” oldukları ilan edildi. Bu ülkeler, 2026’da diğer AB üyeleri tarafından sığınmacıların yerleştirilmesi veya finansal katkı yoluyla desteklenmesi öngörülen “dayanışma havuzu” mekanizmasına dahil edildi.

Ancak bu düzenlemeler, sığınmacı hakları ve yüklerin eşit paylaşımı açısından ciddi sorunlar yaratıyor. Araştırmalar, AB’nin göç ve iltica sisteminin hâlâ bölünmüş olduğunu, sınırlarındaki ülkelerin (özellikle Akdeniz çekenleri) orantısız yük altında kaldığını gösteriyor.

Örneğin AB, reddedilen sığınmacıların blok dışındaki “geri yollama merkezlerine” gönderilmesi fikrini tartışıyor; bu öneri insan hakları örgütlerince “uzun süreli hapsetme riski” ve “temel garanti eksikliği” nedeniyle yoğun şekilde eleştiriliyor.

Ayrıca, AB’nin göç politikalarında güvenlik ve kontrol odaklı yaklaşımları öne çıkmakta; bu durum, sığınmacıların koruma ihtiyacından ziyade “güçlük unsuru” olarak görülmesine yol açıyor. Örneğin bu yaklaşımlar, insan hakları örgütleri tarafından “mültecileri ve sığınmacıları caydırma politikası” şeklinde tanımlanıyor.

Bu bağlamda, Kolombiya ile ABD arasındaki gelişme önemli bir simgedir: gelişmiş ülkeler, göç, sınır güvenliği, kontrol mekanizmaları ve dış politika söylemleriyle “kuşatılma” altında olabileceğini düşündükleri ülkelerde politik hamleler yaparken, kendi göç ve sığınmacı politikalarında şeffaflık, yük paylaşımı ve insan haklarına dayalı yaklaşımlar açısından büyük eksikler barındırıyorlar.

Gelişmiş ülke ve bloklar, göçmen/sığınmacı akımlarını dışa yönetme, geri gönderme ya da üçüncü ülkelere devretme eğilimindeler ki bu da küresel eşitsizlikleri derinleştiriyor ve insan hakları açısından ciddi uluslararası eleştiriler doğuruyor. AB’nin “dayanışma havuzu” gibi mekanizmaları yük paylaşımını sağlıyor gibi görünse de, temelinde göç yönetimini merkezleştiren ve sınır kontrolüne odaklanan bir sistem kuruluyor. Bu sistemde, sığınmacı hakları ve ev sahibi ülkelerin sorumluluğu eşit düzeyde ele alınmıyor.

Kolombiya ile ABD arasındaki istihbarat paylaşımının askıya alınması kararı, yalnızca iki ülke arasındaki ilişkiyi değil, göç-iltica politikalarında gelişmiş ülkelerin kendi evinde uyguladığı politikaların çelişkisini de açığa çıkarıyor. Gelişmiş demokrasiler “insan hakları”, “dayanışma”, “uluslararası koruma” gibi kavramları sıklıkla kullanırken, pratikte sınır güvenliği ve kontrol politikaları ile bu kavramlar arasında çatışma yaratıyor. Avrupa Birliği özelinde bu durum; sığınmacıların yükünün belirli ülkelere kaydırılması, geri yollama merkezleri oluşturulması ve yük paylaşımının eşit olmaması gibi sorunlar üzerinden kritik bir sınav veriyor. (İLKHA)

Savaş öncesi hayatlarının güzel olduğunu belirten Şaban, Rakka’da doğup orada büyüdüğünü ifade ederek şunları söyledi;

“Üniversiteyi bitirdikten sonra İngilizce öğretmeni olarak göreve başladım. Öğrencilerim vardı, derslerimi çok severek veriyordum. Çocuklarım da küçük yaşlardaydı. Ailemle mutlu, sakin bir hayatımız vardı.”

Ancak bu huzur çok uzun sürmedi.

Savaşın etkilerini adım adım hissettiklerini belirten Şaban, süreci şöyle anlattı

“Önce sokaklarda huzursuzluk başladı. Sonra okullar birer birer kapandı. Biz de herkes gibi evimize çekildik. Ama bu geçici bir şey zannediyorduk. Ne yazık ki öyle olmadı. Her geçen gün patlamalar, silah sesleri daha da yaklaştı. Artık bombalar bizim mahallenin içine düşmeye başladı ve bombalarda sivil insanların hayatını kaybetmeye başladığını gördük. ”

Savaşın şiddetlenmesi ile evlerini terk etmek zorunda kaldıklarını söyleyen Şaban,

“İki kızım ve bir oğlum var. Eşimle birlikte çocuklarımızı alıp evden çıktık. Arkaya bile bakamadık. O evde tüm anılarımız vardı. Evden çıktıktan sadece iki gün sonra evimizin bombalandığını öğrendik. Eğer bu yolculuğa çıkmamış olsaydık, belki de bugün hayatta olmayacaktık.”

dedi.

Evden çıktıktan sonra iki gün boyunca küçük yaşlardaki çocuklarıyla beraber yürüdüklerini ifade eden Şaban, sürecin ne kadar zorlu geçtiğini şu sözlerle anlattı;

“Yanımızda bizim gibi yüzlerce insan vardı. Ne suyumuz vardı ne de doğru düzgün yiyeceğimiz. Ama Türkiye sınırına vardığımızda yaşama umudumuz daha da arttı. Sınırdaki askerler bizi çok sıcak karşıladı. Hem insanca davrandılar hem de yardım ettiler. O anda güvende olduğumuzu ilk kez hissettim”

Şanlıurfa’ya geldiklerinde ilk zamanlar geçici koruma yerlerinde kaldıklarını daha sonra devletin sağladığı bazı projelerde çalışmaya başladığını ifade eden Şaban, şöyle devam etti;

“Projeler bittikten sonra bir elbise dükkanı açtım. Kolay olmadı ama pes etmedim. Bugün o dükkanın geliriyle çocuklarımı okutuyorum, hayatımı sürdürüyorum.”

Çocuklarının eğitimi konusunda oldukça hassas olan Şaban, “Çocuklarımın ikisi okula gidiyor. Onların eğitimine çok önem veriyorum. Çünkü biz savaşta çok şey kaybettik ama en büyük kazancımız hayatta kalmak ve yeniden bir gelecek kurabilmek. Kızlarımın topluma faydalı bireyler olması için elimden geleni yapıyorum” diyerek şu sözlerle konuşmasını tamlamadı;

“Koca bir hayatı geride bıraktık ama hayattayız. Türkiye bize ikinci bir şans verdi. Burada 12 yılımız geçti. Tek isteğim insanca yaşamak ve topluma katkı sunmak. Elbette bir gün Suriye'de barış sağlanırsa, doğduğum toprakları görmek isterim. Ama şu anda tek derdim çocuklarımın geleceği.”

Haber: Eyyub Dal

Türkiye’ye sığınma başvuruları yüzde 53 geriledi

OECD ülkeleri genelinde sığınma talepleri rekor seviyeye çıkarken, Türkiye tam tersi bir tabloyla öne çıktı. Rapora göre Türkiye’ye yapılan yeni sığınma başvuruları geçen yıla göre yüzde 53 düştü. Bu veri, göç rotalarının değiştiğine ve Türkiye'nin başvuru yoğunluğunda artık ilk sıralarda yer almadığına işaret ediyor.

ABD’ye göç arttı, Avrupa’da düşüşler derinleşti

• ABD’ye kalıcı göç yüzde 20 arttı.
• İngiltere ve Yeni Zelanda’da kalıcı göç sırasıyla yüzde 41 ve 56 geriledi.
• Aile birleşimi hâlâ en büyük göç nedeni olurken, iş gücü göçü zayıfladı.

Almanya ve İngiltere’den tarihi vatandaşlık kararı

2024 yılında OECD ülkelerinde yaklaşık 3 milyon yabancı vatandaşlık kazandı.

• Almanya: 290 bin kişiyle rekor kırdı.
• İngiltere: 270 bin kişiyle tarihinin en yüksek seviyesine ulaştı.

OECD’den uyarı: “Göç, iş gücü açığını kapatıyor ama entegrasyon zayıf”

OECD Genel Sekreteri Mathias Cormann, göçün ekonomilere katkısına dikkat çekerken, uyum politikalarının yetersizliğine vurgu yaptı:

“Göç, kritik iş gücü açıklarını dolduruyor. Ancak yeni gelenlerin topluma ve iş piyasasına entegrasyonunu hızlandıracak etkili politikalara ihtiyaç var.”

AK Parti Kilis İl Başkanlığı tarafından düzenlenen “Teşkilat Buluşması” programında konuşan Yerlikaya, Türkiye’nin göç politikasının “vicdan ve medeniyet değerleri” üzerine kurulu olduğunu ifade etti. Yerlikaya, “Göç konusunda Türkiye, insanlık onurunu merkeze alan bir yaklaşım benimsedi ve tüm dünyaya örnek oldu” dedi.

Yerlikaya, Suriye’deki şartların kısmen iyileşmesiyle birlikte gönüllü dönüşlerin arttığını vurgulayarak, dönüşlerin “güvenli, onurlu ve düzenli” şekilde gerçekleştiğini kaydetti.

Bakan Yerlikaya, “Zulme, açlığa ve savaşa sırt çevirmedik. Mazlumun yanında olduk. Şimdi ise kardeşlerimizin vatanlarına dönmelerine destek oluyoruz” ifadelerini kullandı.

Savaş sonrası farklı işlerde çalışarak hayata tutunmaya çalışan Besil öğretmen, elinde yalnızca iki çantasıyla sessiz bir bekleyiş içinde. Ancak yüreğinde taşıdığı umut, sadece kendi geleceğiyle sınırlı değil. Besil öğretmenin en büyük hayali, Türkiye ile Suriye halklarının bir araya gelmesi, hatta tüm İslam ülkelerinin barış içinde yaşaması.

Türkiye’de geçirdiği yıllar boyunca hem zorluklarla karşılaşan hem de destek gören Besil öğretmen, burada misafir edildiği insanların yaklaşımını şu sözlerle dile getiriyor:

“Türkiye’deki insanlar bizi çok iyi bir şekilde ağırladı, bizi hiç ötekileştirmediler. Kendimi burada yaşayan mevcut vatandaşlardan biri gibi hissettim. Bu tüm Suriyelilerin hissettiği bir duygu.”

Yedi yıl boyunca birçok farklı işte çalıştı ancak kazandığı para temel ihtiyaçlarını karşılamaya yetmedi. Esad rejiminin çökmesiyle yeniden ülkesine dönmeyi düşündü. Fakat Suriye’de güvenlik henüz tam sağlanmadığı için geçici olarak Rabia Meydanı’nda kalmaya devam ediyor.

Zorlu yaşam koşullarına rağmen hayata tutunmaya çalışan Besil öğretmen, Türkiye’de yaşadığı yılları ve en büyük dileğini şöyle anlatıyor:

“Türkiye’de yaşayanların bu kadar iyi muamele edeceğini hiç düşünmemiştik. Allah onlara nice iyilikler versin. Biz bu iyiliği asla unutmayacağız. Bize sadece kapılarını değil, kalplerini de açtılar.”

Hayatı boyunca hiç evlenmeyen Besil öğretmen, yaşadığı tüm zorluklara rağmen barışa ve kardeşliğe inanıyor. Türkiye ile Suriye’de yaşayan insanların ortak değerler taşıdığını sık sık vurguluyor. Tek isteği, birlik ve beraberlik olan Besil öğretmen konuyla ilgili şunu söylüyor;

“Biz tek bir halk olmayı temenni ediyoruz. Türkiye ile Suriye’nin birleşmesini, hatta tüm İslam ülkelerinin bir arada, Osmanlı zamanındaki gibi barış içinde yaşamasını istiyoruz.”

Elinde iki çantası, yüreğinde büyük bir umutla Bekleyen Besil öğretmen, savaşın yaralarını sarmak ve kardeş halkların barış içinde yaşaması için yıllardır süren hayalini her fırsatta dile getiriyor.

Haber: Eyyub Dal

Bottaki 26 kişinin yasa dışı yollardan Türkiye’ye giriş yaptığı belirlendi.

Yakalanan göçmenler, jandarmadaki işlemlerinin ardından sınır dışı edilmek üzere İl Göç İdaresi Müdürlüğü'ne sevk edildi.

Olayın şüphelisi 3 kişi tutuklanarak cezaevine teslim edildi. Göçmen şahıslar işlemlerinin ardından İl Göç İdaresi Müdürlüğüne teslim edildi.

Olaya, teknede bulunan düzensiz göçmenlerden bir kadının hayatını kaybettiği belirtildi.

Kurtarılan 17 kişinin ise kimlik tespiti için Midilli'deki ilgili birimlere sevk edildiği kaydedildi.

Göçle birlikte Şanlıurfa’ya yerleşen Suriyeli kadınlar, sonbahar aylarında mahalle aralarında kurulan biber işleme alanlarında hem çalışıyor hem de öğreniyor. Kimi temizliyor, kimi damda dizip kurutuyor. Ancak bu yıl bir detay daha öne çıktı: Suriyeli kadınlar, Urfa usulü biber reçelini öğrenerek bu eşsiz lezzeti Halep’ten Şam’a kendi topraklarına taşıyacak.

“Biber reçelini öğrendik, Suriye’ye götüreceğiz”

Sadece biber kurutma değil, Urfa mutfağının inceliklerinden biri olan biber reçeli yapımı da Suriyeli kadınların ilgisini çekiyor. “Daha önce hiç duymamıştık, burada öğrendik. Bazen tatlı, bazen acı gibi ama biberle yapılıyor. Biz de yapmayı öğreniyoruz. Suriye’ye dönersek orada da yaparız, belki satarız.” diyen kadınlar, bu kültürü sadece tüketmeye değil, üretip yaşatmaya da hazır olduklarını gösteriyor.

Urfa’ya özgü tarifler, reçelin kıvamı, hangi biberin kullanılacağı, kaynatma ya da güneşte bekletme süresi gibi detayları ustalarından öğrenen kadınlar artık sadece iş gücü değil, kültür taşıyıcısı haline geliyor.

Bir gün bu tat Suriye sofralarında olacak

Suriyeli kadınların biber yapma süreci, sadece ekonomik dayanışma değil; aynı zamanda kültürel etkileşimin en somut örneklerinden biri. Göçle gelen kadınlar, Urfa’nın mutfağını, el emeğini ve mevsimlik kültürünü benimseyerek, gelecekte kendi ülkelerinde yaşatacakları bir mirasa dönüştürüyor.

Kadınlar, bir gün ülkelerine döndüklerinde Urfa’da öğrendikleri reçelleri ve biber işleme yöntemlerini orada da sürdüreceklerini söylüyor. Artık Şam’da, Halep’te Urfa usulü biber reçeli sofraları süsleyecek.

Haber: Eyyüp Dal

2016 yılından bu yana gönüllü geri dönüş yapan Suriyelilerin sayısının 1 milyon 249 bin 390’a ulaştığını belirten Yerlikaya, “Ülkemiz göç yönetimini, Cumhurbaşkanımız Sayın Recep Tayyip Erdoğan’ın liderliğinde yürütmekte; tarihsel tecrübesi, insani yaklaşımı ve rasyonel bakış açısıyla dünyaya örnek bir model ortaya koymaktadır.” dedi.

Yerlikaya ayrıca, gönüllü geri dönüş işlemlerinin en önemli merkezlerinden birinin Adana Sarıçam’daki Gönüllü Geri Dönüş Koordinasyon Merkezi olduğunu hatırlatarak, Suriyelilerin işlemlerinin Göç İdaresi Başkanlığı koordinasyonunda titizlikle yürütüldüğünü kaydetti.