Geçen gün kitapları karıştırırken, yıllar önce okuduğum 'Siyasetname' adlı eseri yeniden elime aldım. Yaklaşık 950 yıl önce Nizamülmülk tarafından yazılmıştı. Aradan geçen onca zamana rağmen bugün hala insana, devlete ve topluma dair çok şey anlatıyordu. Sayfaları çevirdikçe şunu düşündüm; Zaman değişiyor ama insanın adalet arayışı asla değişmiyor.
Bir ülkenin gücünün sadece ekonomiyle ya da güvenlik politikalarıyla ölçülmüyor. Asıl güç, insanların kendisini ne kadar güvende ve eşit hissettiğinde ortaya çıkar.
İnsan sadece yaşamak istemez. Aynı zamanda duyulmak, anlaşılmak ve saygı görmek ister. İnsanların kendisini dışlanmış hissettiği yerde aidiyet duygusu zayıflar.
Farklılıkların bir tehdit değil, toplumsal bir zenginliktir. Yaşadığımız coğrafya farklı kültürlerin, dillerin ve yaşam biçimlerinin bir arada yaşadığı büyük bir birikime sahip. Bunun tam manasıyla farkında olmalıyız. Bu çeşitlilik doğru korunduğunda toplumu güçlendirir, yani bizleri..
Toplumları güçlü yapan şey, herkesi aynı düşünmeye zorlamak değildir. Asıl önemli olan, farklı insanların ortak bir adalet anlayışında buluşabilmesidir.
Bugün insanların en çok önem verdiği konuların başında adalet geliyor. Çünkü adalet sadece mahkemelerle sınırlı bir kavram değildir. Liyakat, fırsat eşitliği, emeğin karşılığını almak ve insan onurunun korunması da adaletin bir parçasıdır.
Yönetim anlayışının toplumdan kopmaması gerekiyor. İnsanlar seslerini duyuramadığında güvensizlik artar. Bu yüzden yönetenlerin ulaşılabilir olması önemlidir.
Liyakat konusu da toplumun geleceği açısından belirleyicidir. Görevlerin bilgiye, emeğe ve yetkinliğe göre verilmesi, insanların devlete olan güvenini artırır. Ve tüm işleri de kolaylaştıracak.
Toplumsal kutuplaşmayı artıran dilin ise kimseye fayda sağlamaz. İnsanların ortak sorunlar etrafında konuşabilmesi, toplumsal huzur açısından daha değerlidir.
Güçlü devlet, vatandaşına güven veren devlettir. İnsanların düşüncelerini rahatça ifade edebildiği, kendisini eşit hissettiği toplumlar daha sağlam bir yapı kurar.
Sonuç olarak mesele yalnızca ekonomi ya da siyaset değildir. Asıl mesele, insanların kendisini yaşadığı ülkenin eşit ve değerli bir parçası olarak hissedebilmesidir.
Velhasıl kelam; adalet duygusu güçlendikçe toplum da güçlenir, diyorum vesselam..